Καθήσαμε μαζύ να φάμε

Καθήσαμε μαζύ να φάμε
Τα βαρκάκια  ήταν δεμένα στο λιμάνι
Οι εκλογές είχαν τελειώσει
Η γάτα περίμενε κάτι να φάει
Η πάπια επήρε το ψωμί που της έριξες
Όλα ήσυχα
Ήρεμα
Ως κι βροχή Που έπεσε ήταν απαλή...
Ζούσαμε την ευτυχία
Δεν μιλούσαμε πολύ.. για να την ανασάνουμε...
Να μείνει στα σπλάγχνα μας... ως την επόμενη φορά

λιμανάκι Κερατσινίου

Lamprini T.


o κόσμος μου... εγώ.. 

Όλη αυτή η υπομονή δεν πήγε χαμένη...

Ποτέ δεν είχα υπομονή, μεγαλώνοντας, άλλαξε αυτή κι ο κόσμος της... 

Χρειάστηκε να αποκτήσω και υπομονή

 και επιμονή επί προσθέτως... Η ζωή σε αλλάζει.

Ζωή

Έτσι δεν έφυγα, έμεινα εδώ και περίμενα.

περίμενα

 Όταν είχα δυσκολία να επιβραβευθεί αυτή η επιμονή

επιμονή 

και υπομονή.  Και να που έγινε.  Πόσο  χάρηκα απ' την λύση

λύση 

 που δώθηκε, δεν φαίνεται.  Θυμήθηκα τις παληές μου χαρές, όταν αγχωμένη ήμουν μέσα σε έναν κυκεώνα προβλημάτων και λυνότανε με μια κουβέντα, τόσο απλά...

Lamprini T.

-Δεν ξέρεις να διαχειρίζεσαι μια τάξη;

-Δεν ξέρεις να διαχειρίζεσαι μια τάξη; 

-Η τάξη ξέρει να με διαχειρίζεται... στην προκειμένη περίπτωση  Aυτή κι ο κόσμος της... παιδιά! 

τάξη... 

Δεν ξέρεις;... Δεν ξέρω... ποιος ξέρει... ;

Αυτό που ξέρω είναι ότι δώθηκαν ελευθερίες πολλές, κι άντε μετά να τα μαζέψουμε τα καμάρια... μας... 

καλό Καλοκαίρι, εν τούτοις θα πω την επόμενη φορά... Πέρασαν οι μέρες σαν νερό, φαίνεται... 

Στο καλό... Θα σάς ξανάβρω στην Έκτη... αν πρώτα ο Θ εός... 

Lamprini T. 

Έτοιμη να φύγω...

Έτοιμη να φύγω... Αλλά, υπάρχει και δεύτερη σκέψη...

πάντα... :)  Eγώ κι κόσμος μου... σταθερά... 

να φύγω... 

Να πάω μακρυά, σε ένα εξωτικό μέρος, ή στην Κω παιδιά, την αγαπημένη, αλλά... η δεύτερη σκέψη είναι και πιο κοντά στην πραγματικότητα... 

Τα προβλήματα θα είναι τα ίδια και τα αυτά... 

Lamprini T.