Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

Οι περισσότεροι έχουν διαλέξει Χατζιδάκι, για το Φεστιβάλ...


"Πάω να πω στον ουρανό... "

Οι περισσότεροι έχουν διαλέξει Χατζιδάκι, για το Φεστιβάλ... Θα τον έχουμε παρέα το 

Σάββατο... 

Lamprini T. 


Y.Γ.  Η Αυτή κι ο κόσμος της... προτίμησε (ένα τραγούδι με δίδαγμα με την μία χορωδία,  ένα δημοτικό με πόλεμο... με την άλλη) ένα δημοτικό τραγούδι... κι ένα αστείο... (με τις δυο).   Όλα ταιριαστά με τον κόσμο της... 


Βιέννη... 1990,




Βιέννη... 1990,

 
Βιέννη... 1990.

τι μου θυμίζει...

Είχαμε πάει στην Βιέννη... σε ένα κέντρο διασκεδάζαμε,  εγώ βγήκα έξω για λίγο, έκανα μια βόλτα στο σκοτάδι...


Ένα αυτοκίνητο είχε παρκάρει στις γραμμές  του τραμ... έφθασε το τραμ... 


Καλά, σκέφτηκα... σε δέκα χρόνια θα τον βρούνε τον οδηγό, σε δέκα χρόνια θα φύγει το τραμ… 

Έκατσα για λίγο να δω τι θα γίνει…


Κατέφθασε ένα πυροσβεστικό βγαίνουν οι άνδρες του… 

και μετακινούν το αυτοκίνητο μπροστά στα έκπληκτα μάτια μου…






"Πού βρίσκομαι;;;… " Σκέφθηκα… σε άλλη γη;;… 


Μάλλον στον κόσμο μου... εγώ κι ο κόσμος μου εδώ... 


Lamprini T. 




Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

και μετά... σε κοροϊδεύανε... για τα κοτσιδάκια σου...



και μετά... σε κοροϊδεύανε... για τα

 κοτσιδάκια σου... 


κοτσίδα, με τέχνη

Και να τώρα, κατά καιρούς, βγήκαν οι κοτσίδες στην φόρα κι έγιναν της μόδας.  Τότε, μόνον εσύ τις είχες... 

Α, Λαμπρινή, όπως πάντα... εσύ κι ο κόσμος σου... 

Lamprini T. 



Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

θα μπορούσαν νάμουνα εγώ εκεί...

θα μπορούσαν νάμουνα εγώ εκεί...

νάμουνα εγώ εκεί
(Κολοράντο, ΗΠΑ)

πόσες φορές δεν τόχεις πει.

 Πριν πας στην Κω, ήτανε τα Ίμια,

Ίμια

αφού πήγες Θεσσαλονίκη, είναι το δυστύχημα,

τραίνο

αφού έφυγες απ' την Κω ήτανε το Σάμι να...

Κως... 


μετά κάτι άλλο, κάτι άλλο...



Kαι πάντα λες θα μπορούσα νάμουνα εγώ εκεί...

γιατί όλοι, είμαστε ένα...

δεν είσαι εσύ κι ο κόσμος σου ... πάντα...

Lamprini T.


Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Τα παιδικά μου χρόνια,




Μαζέϊκα, Καλάβρυτα... κλπ...



Τα παιδικά μου χρόνια, ο κόσμος μου...

Lamprini T.





Το πόσο σάς αγαπώ,









Το πόσο σάς αγαπώ, δεν μπορώ να σας το πω... το λένε τα αισθήματα μου, όταν έκανα μισή ώρα να

συνέλθω...

πόσο σάς αγαπώ

Eίπαμε... εγώ κι ο κόσμος μου... 

Lamprini T.






το νανούρισμα των παιδιών




Μετά από καιρό, όταν το ξανάπα, η μικρή έπεσε στον καναπέ να κοιμηθεί, σαν να ήταν στο αίμα της πια αυτή η

μουσική....

Νανούρισμα - Λάκης Παππάς, Μάνος Χατζιδάκις: Ματωμένος γάμος [Lorca]

Η αυτή κι ο κόσμος της... ήταν χαρούμενη... 

Lamprini T. 




Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Μα τι να ζηλέψουν;



Μα τι να ζηλέψουν;  Τις κοτσίδες σου;  Τα ξανθά σου

μαλλιά;.... 

(Θάμουν 7;;;)

 7;;;


Μα τι να ζηλέψουν;   Το μπουφάν σου;  Τα ξανθά σου

μαλλιά;... 

(Θάμαι.... _8!!! )


_8!!!



Eγώ κι ο κόσμος μου, τόπαμε...


Lamprini T. ΄




ΟΛΟ ΜΑΖΥ!!!! .... και λίγα-λίγα...



Εδώ... τα λίγα... :

Δυσκολεύομαι να μιλήσω.  Έφθασα σε ηλικία

μεγάλη.

Δυσκολία


OΛΟ ΜΑΖΥ.... και επιμέρους... 2

 Έφθασα σε ηλικία μεγάλη. Αλλά, δεν το καταλαβαίνω. Μόνον τον σώμα μου διαμαρτύρεται.    Η ψυχή λέει

άλλα.

η ψυχή






Η ψυχή λέει άλλα.  Είναι ακόμα ενθουσιώδης κι ας πέρασαν τα

χρόνια.

πέρασαν τα χρόνια




 Πρέπει να ξανανδρωθώ, όμως.  Ήρθε η ώρα να ζήσω μόνη μου. Γι'  άλλη μια

φορά..

να ζήσω μόνη μου





Γι'  άλλη μια φορά...  Να μην με νοιάζει τι θα πει ο κόσμος.  Να είμαι στον

κόσμο μου...


στον κόσμο μου...





ΚΑΙ ΟΛΟ ΜΑΖΥ!!!! 

Δυσκολεύομαι να μιλήσω.  Έφθασα σε ηλικία μεγάλη. Αλλά, δεν το καταλαβαίνω. Μόνον τον σώμα μου διαμαρτύρεται.  Η ψυχή λέει άλλα.  Είναι ακόμα ενθουσιώδης κι ας πέρασαν τα χρόνια.   Πρέπει να ξανανδρωθώ όμως.  Ήρθε η ώρα να ζήσω μόνη μου Γι'  άλλη μια φορά..  Να μην με νοιάζει τι θα πει ο κόσμος  Να είμαι στον

κόσμο μου...

στον κόσμο μου...



Lamprini T. 





της αγοράσαμε σοκολατάκια Γκοντίβα...










της αγοράσαμε σοκολατάκια Γκοντίβα... Τότε κάνανε 12.000 το κιλό.... Της πήρες μισό κιλό... και γύρισες να μου προσφέρεις ένα.... Μα καλά, θάπαιρνα σοκολατάκι που κοστίζει

 τόσο!!! 

Γκοντίβα... και κρασάκι... 


Εγώ κι ο κόσμος μου, το ξέρω... 


Lamprini T. 

Υ.Γ.  Τελικά, το πήρα.  Ε, καλό ήτανε... :) = χαμόγελο... 










το 3) Εκδρομή νηπιαγωγείου, το έχω κάνει,



Albert Anker (1831-1910)
Γεννήθηκε σαν σήμερα, 1 Απριλίου.
Ελβετός ζωγράφος και εικονογράφος.
Τον αποκαλούν «εθνικό ζωγράφο» της Ελβετίας, λόγω των δημοφιλών απεικονίσεων της ζωής στα ελβετικά χωριά κατά τον 19ο αιώνα.


1) Ανάγνωση-συντροφιά στον παππού, 1893

2) Παιδικό παιχνίδι, 1866

3) Εκδρομή νηπιαγωγείου, 1872


4) Νηπιακός σταθμός, 1890


....................

Τι καλό... το 3) Εκδρομή νηπιαγωγείου, το έχω κάνει, αλλά δεν ήξερα ούτε τίτλο ούτε τίποτε... Τα καλά του ίντερνετ...

 εγώ κι ο κόσμος μου... εδώ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Lamprini T.







Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Για όλους τους φίλους...




Για όλους τους φίλους... (νέους, παληούς... 

χαμένους... :) )

Υ.Γ. Δεν μ' αρέσει να αλλάζω... 
εξώφυλλα... 

Πολλοί αλλάζουνε κάθε ώρα και στιγμή.  Προτιμώ να μένω με ένα... (στο φέις) όπως κι εγώ είμαι μία... Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου...

τούρτα... 

Lamprini T. 




Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

αυτά τα ροζ μαγουλάκια... μού λείπουν...




αυτά τα ροζ μαγουλάκια... μού

λείπουν...

ροζ μαγουλάκια...



Η θεια μου, η Θοδώρα είχε πάντα ροζ μάγουλα.  Μού έκαναν εντύπωση από μικρή, αλλά μεγάλη το εξέφρασα, και το συνειδητοποίησα.  Είναι η υγεία που δηλώνουν, ο καθαρός αέρας, η υφή του δέρματος...

Ό,τι κι αν είναι, βλέποντας αυτήν την φώτο, θυμήθηκα.... την θεια μου...

Θεός σ'χωρέσ' την....

Lamprini T.



Υ.Γ. Η φώτο ΔΕΝ είναι δική μου...  Σε αυτό το σημείο δεν μπορώ να πω εύκολα, το εγώ κι ο κόσμος μου... 


Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

δεν θα το πιστέψεις, ...






δεν θα το πιστέψεις, ... το είχα ακούσει στο Δημοτικό από ένα αγόρι... Το έλεγε μόνο του... Το τι εντύπωση μού είχε κάνει... Δεν θα το πιστέψεις...

ΤΟΥ ΚΙΤΣΟΥ Η ΜΑΝΑ ΚΑΘΟΝΤΑΝ ~ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΦΡΑΓΚΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

 Πρώτον ζήλεψα που εγώ δεν το είχα πει... (όχι ότι το ήξερα.... που δεν είχα τραγουδήσει κι εγώ σόλο... )

Δεύτερον τρελλάθηκα απ' τα λόγια...

Τι εμπειρία ήταν

αυτή....

Εμπειρία για να μπει εδώ, στο αυτή κι ο κόσμος της... :) = χαμόγελο...


Lamprini T.






Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Toν θυμάμαι, τον μικρό πιανίστα




Toν θυμάμαι, τον μικρό πιανίστα, λίγο πριν τις εξετάσεις;... καθόταν, χωρίς πιάνο, κι έπαιζε, και τα χέρια του πήγαιναν τόσο γρήγορα.  Όχι, ποτέ δεν το είχα κάνει αυτό... Ο καθένας με την 

τέχνη του... ή αλλιώς... εγώ κι ο κόσμος μου... :) = χαμόγελο... 


Art  Noon Saram ~
 τέχνη: Νουν Σαράμ




Lamprini T.



Θάλασσα... υπέροχη...


Θάλασσα... 

υπέροχη...

θάλασσα

Τα τελευταία χρόνια την επισκέπτομαι.  Είναι στο Μάτι στην Ανατολική Αττική.  Ο καιρός δεν είναι πάντα καλός.  Κι αυτή δεν είναι καθόλου ήσυχη.  Τόσα χρόνια πέρασαν, και μόνον μία φορά την είδα γαλήνια...

Φέτος, δεν ήταν αυτή η φορά...


Aυτή κι ο κόσμος της... ή.. η θάλασσά της... εδώ... !!


Lamprini T.




Τίποτε δεν είναι τυχαίο...


Καμμιά φορά αναρωτιέσαι πού βρίσκεσαι.

 Πηγαίνοντας για μάθημα σήμερα, βρέθηκα σε μία σκηνή που εκτυλίχθηκε πριν κάνα - δυο χρόνια,  και δεν το περίμενα!!!

Μπήκα στο μάθημα του κ. Λ. για να παρακολουθήσω λαϊκά, (ένα σεμινάριο που είχα... δεν έγινε... ) αντ' αυτού έπεσα στον κ. Σ. ο οποίος μάς μίλησε για το όργανο γ....

Kαϊτατζής

Ε, αυτό το είχα ξαναζήσει.  Προ διετίας περίπου, δεν μπορούσα να παρακολουθώ ον Λ. πολύ.  Μία μέρα, δεν ήρθε, και στενοχωρέθηκα.  Έκανε τόσο καλά το μάθημά του, που έλεγα... ποιος ξέρει τι θα ακούσω τώρα... απ' τον αντικαταστάτη του...

Κι όμως, το μάθημα αυτό ήταν μία αποκάλυψη για μένα.  Τρελλάθηκα.  Είδαμε μία ταινία τόσο συγκλονιστική... που τρελλάθηκα.

 τρελλάθηκα.  

Το αποτέλεσμά της ήταν να γυρίσω σπίτι, να γεμίσω τα μπλογκ μου με αυτήν την εμπειρία... κι αυτό έμεινε εκεί.  Στην ιστορία... του ίντερνετ...

Σήμερα, που ξαναπήγα πάλι... κι αντ' αυτού, έπεσα στον κ. Σ. σκέφτηκα... τίποτε δεν είναι τυχαίο. και συνέχισα... δεν είμαι καλά, δεν είναι πραγματικότητα αυτό που ζω.  Κι όμως, το ξανάζησα.

το ξανάζησα.

Με μικρές παραλλαγές, απ' το πρώτο μάθημα του, μιας που τα παιδιά, είχαν απορίες διαφορετικές από τότε... ξανάζησα αυτήν την συγκλονιστική εμπειρία.

Αυτήν την φορά, ήμουν έτοιμη.  Τράβηξα την ταινία στο βίντεο του κινητού... και... τρελλάθηκα απ' αυτήν... και πάλι...

τρελλάθηκα... 

Ε, δεν γίνονται αυτά...

και... να που γίνονται!!!!!!!!!!!!!!!!!

Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου... 


Κι εδώ... η σχετική... ανάρτηση... Ακαδημαϊκό έτος... 2014-15
ΠΗΓΗ!! http://foithtriaedw.blogspot.gr/2015/03/t-my-lovely-fashion-k.html

Lamprini Τ.


Υ.Γ. Τού μίλησα στο τέλος του Σ.  Τού εξέφρασα όλον τον ενθουσιασμό μου... Είπε ότι με θυμήθηκε... ότι ήμουνα παρούσα στο μάθημα... τότε...

Για φαντάσου...

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Όταν είχα τον μικρούλη... (μπέμπυ σίττερ... )



Όταν είχα τον μικρούλη... (μπέμπυ σίττερ... ) και τον φρόντιζα, (εγώ κι κόσμος μου, το είπαμε...  ) αυτή ήταν η καλλίτερή μου...

στιγμή...
το μικρούλι κοιμάται στην αγκαλιά της αδελφής του... 

Βλέπαμε μαζύ τηλεώραση, κι αυτός καθότανε στον καναπέ.  Κατά την μία, το μεσημέρι, ήταν η ώρα του.... Έκλεινε τα ματάκια του και ... μπαμ!  έπεφτε πάνω στην αγκαλιά μου... απ' την νύστα.  Απ' τις γλυκύτερές μου ώρες... σαν μπέμπυ σίττερ....


Lamprini T.




όχι, στολές δεν είχαμε...




όχι, στολές δεν είχαμε... με ό,τι βρίσκαμε ντυνόμασταν... Γύφτισσα... 

Γρηά... κλπ κλπ... 

Απόκρηες, μάγισσα... 

Στο Γυμνάσιο, θυμάμαι, είχα ντυθεί γρηά.  Κι έσκυβα, βεβαίως... Ο καθηγητής όλην την ώρα έλεγε, μην σκύβεις... θα πάθεις τίποτε.  Αλλά, εγώ στον κόσμο μου. Πώς θα έκανα σωστά την γρηά... αν δεν 

έσκυβα;... 


Lamprini T. 





Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Πλησιάζει, η ώρα του χαλβά...




Πλησιάζει, η ώρα του χαλβά... Εκείνες τις μέρες... βλέπαμε ουρές, έξω απ' το κατάστημα... για τον χαλβά στην Δραπετσώνα...

Αυτά είναι!!!
χαλβάς Κοσμίδη - Γαβρίλη


Εγώ το έβλεπα με απορία, χαράς στα κουράγια τους... Να περιμένουν στην ουρά... Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου... 

Καλή Σαρακοστή... 

Lamprini T. 




Η μαθηματικός... μας... Αφιερωμένο στην νέα φίλη, την καλή μου Αστοριανή... Καλώς την




Η μαθηματικός... μας ερχόταν στο σχολείο με την βέσπα της...

τότε....

βέσπα

Ήταν τόσο παράξενο για εκείνην την εποχή!  Την θαυμαζα.  Επίσης, όταν την είδα να φοράει παντελόνι, μού έκανε εντύπωση... Δεν φορούσανε τότε (φαίνεται ) παντελόνια οι κυρίες ... μας... 

Tης μίλησα μετά από χρόνια.  Καταχάρηκα... Σαν να μήν είχε αλλάξει τίποτε.  Ναι, εγώ κι ο κόσμος μου... τότε... 



Lamprini T.

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Το έζησα...



Το έζησα... 

Η γιαγιά ή η θεία να φυσάν την φωτηά... κι εγώ να θαυμάζω το φως της, το χρώμα της... και την δύναμή της... 

Τι αναμνήσεις μπορεί να σου φέρει μία φώτο... 

γιαγιά φυσάει την φωτηά... 

Eίπαμε.... εγώ κι ο κόσμος μου... 

Εδώ, σε αυτό το μπλογκ...

Lamprini T.




Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Τα σμάιλις.. στο φέις



Τον τελευταίο καιρό, έχουν βγει τα σμάϊλις, κι όλα τα παράγωγά τους στο φέις.  Δεν κοτάς να γράψεις κάτι.  Σού απαντάει ο άλλος με ένα  ♡...

ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ!!!   Είναι σαν να σου άπαντα ο Ινδιάνος..."ουγκ"...
Ή... σαν να μιλάς στον....

 τοίχο...
smiles, σμάϊλις

Πολλά είπα.... ουγκ :-)= χαμόγελο

Ουγκ! Ποιος είσαι;                       Ουγκ! Είμαι ο αδελφός σου!        
                                                                                                          Ουγκ! Α, γι' αυτό είσαι έτσι!!! 


Είπαμε... εγώ κι ο κόσμος μου... 

Lamprini T. 

Υ.Γ. Κατανοώ την έλλειψη του χρόνου, από τους φεις φίλους... :) 




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...