Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Όταν είχα τον μικρούλη... (μπέμπυ σίττερ... )



Όταν είχα τον μικρούλη... (μπέμπυ σίττερ... ) και τον φρόντιζα, (εγώ κι κόσμος μου, το είπαμε...  ) αυτή ήταν η καλλίτερή μου...

στιγμή...
το μικρούλι κοιμάται στην αγκαλιά της αδελφής του... 

Βλέπαμε μαζύ τηλεώραση, κι αυτός καθότανε στον καναπέ.  Κατά την μία, το μεσημέρι, ήταν η ώρα του.... Έκλεινε τα ματάκια του και ... μπαμ!  έπεφτε πάνω στην αγκαλιά μου... απ' την νύστα.  Απ' τις γλυκύτερές μου ώρες... σαν μπέμπυ σίττερ....


Lamprini T.




όχι, στολές δεν είχαμε...




όχι, στολές δεν είχαμε... με ό,τι βρίσκαμε ντυνόμασταν... Γύφτισσα... 

Γρηά... κλπ κλπ... 

Απόκρηες, μάγισσα... 

Στο Γυμνάσιο, θυμάμαι, είχα ντυθεί γρηά.  Κι έσκυβα, βεβαίως... Ο καθηγητής όλην την ώρα έλεγε, μην σκύβεις... θα πάθεις τίποτε.  Αλλά, εγώ στον κόσμο μου. Πώς θα έκανα σωστά την γρηά... αν δεν 

έσκυβα;... 


Lamprini T. 





Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Πλησιάζει, η ώρα του χαλβά...




Πλησιάζει, η ώρα του χαλβά... Εκείνες τις μέρες... βλέπαμε ουρές, έξω απ' το κατάστημα... για τον χαλβά στην Δραπετσώνα...

Αυτά είναι!!!
χαλβάς Κοσμίδη - Γαβρίλη


Εγώ το έβλεπα με απορία, χαράς στα κουράγια τους... Να περιμένουν στην ουρά... Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου... 

Καλή Σαρακοστή... 

Lamprini T. 




Η μαθηματικός... μας... Αφιερωμένο στην νέα φίλη, την καλή μου Αστοριανή... Καλώς την




Η μαθηματικός... μας ερχόταν στο σχολείο με την βέσπα της...

τότε....

βέσπα

Ήταν τόσο παράξενο για εκείνην την εποχή!  Την θαυμαζα.  Επίσης, όταν την είδα να φοράει παντελόνι, μού έκανε εντύπωση... Δεν φορούσανε τότε (φαίνεται ) παντελόνια οι κυρίες ... μας... 

Tης μίλησα μετά από χρόνια.  Καταχάρηκα... Σαν να μήν είχε αλλάξει τίποτε.  Ναι, εγώ κι ο κόσμος μου... τότε... 



Lamprini T.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...