Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

αυτά τα ροζ μαγουλάκια... μού λείπουν...




αυτά τα ροζ μαγουλάκια... μού

λείπουν...

ροζ μαγουλάκια...



Η θεια μου, η Θοδώρα είχε πάντα ροζ μάγουλα.  Μού έκαναν εντύπωση από μικρή, αλλά μεγάλη το εξέφρασα, και το συνειδητοποίησα.  Είναι η υγεία που δηλώνουν, ο καθαρός αέρας, η υφή του δέρματος...

Ό,τι κι αν είναι, βλέποντας αυτήν την φώτο, θυμήθηκα.... την θεια μου...

Θεός σ'χωρέσ' την....

Lamprini T.



Υ.Γ. Η φώτο ΔΕΝ είναι δική μου...  Σε αυτό το σημείο δεν μπορώ να πω εύκολα, το εγώ κι ο κόσμος μου... 


Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

δεν θα το πιστέψεις, ...






δεν θα το πιστέψεις, ... το είχα ακούσει στο Δημοτικό από ένα αγόρι... Το έλεγε μόνο του... Το τι εντύπωση μού είχε κάνει... Δεν θα το πιστέψεις...

ΤΟΥ ΚΙΤΣΟΥ Η ΜΑΝΑ ΚΑΘΟΝΤΑΝ ~ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΦΡΑΓΚΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

 Πρώτον ζήλεψα που εγώ δεν το είχα πει... (όχι ότι το ήξερα.... που δεν είχα τραγουδήσει κι εγώ σόλο... )

Δεύτερον τρελλάθηκα απ' τα λόγια...

Τι εμπειρία ήταν

αυτή....

Εμπειρία για να μπει εδώ, στο αυτή κι ο κόσμος της... :) = χαμόγελο...


Lamprini T.






Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Toν θυμάμαι, τον μικρό πιανίστα




Toν θυμάμαι, τον μικρό πιανίστα, λίγο πριν τις εξετάσεις;... καθόταν, χωρίς πιάνο, κι έπαιζε, και τα χέρια του πήγαιναν τόσο γρήγορα.  Όχι, ποτέ δεν το είχα κάνει αυτό... Ο καθένας με την 

τέχνη του... ή αλλιώς... εγώ κι ο κόσμος μου... :) = χαμόγελο... 


Art  Noon Saram ~
 τέχνη: Νουν Σαράμ




Lamprini T.



Θάλασσα... υπέροχη...


Θάλασσα... 

υπέροχη...

θάλασσα

Τα τελευταία χρόνια την επισκέπτομαι.  Είναι στο Μάτι στην Ανατολική Αττική.  Ο καιρός δεν είναι πάντα καλός.  Κι αυτή δεν είναι καθόλου ήσυχη.  Τόσα χρόνια πέρασαν, και μόνον μία φορά την είδα γαλήνια...

Φέτος, δεν ήταν αυτή η φορά...


Aυτή κι ο κόσμος της... ή.. η θάλασσά της... εδώ... !!


Lamprini T.




Τίποτε δεν είναι τυχαίο...


Καμμιά φορά αναρωτιέσαι πού βρίσκεσαι.

 Πηγαίνοντας για μάθημα σήμερα, βρέθηκα σε μία σκηνή που εκτυλίχθηκε πριν κάνα - δυο χρόνια,  και δεν το περίμενα!!!

Μπήκα στο μάθημα του κ. Λ. για να παρακολουθήσω λαϊκά, (ένα σεμινάριο που είχα... δεν έγινε... ) αντ' αυτού έπεσα στον κ. Σ. ο οποίος μάς μίλησε για το όργανο γ....

Kαϊτατζής

Ε, αυτό το είχα ξαναζήσει.  Προ διετίας περίπου, δεν μπορούσα να παρακολουθώ ον Λ. πολύ.  Μία μέρα, δεν ήρθε, και στενοχωρέθηκα.  Έκανε τόσο καλά το μάθημά του, που έλεγα... ποιος ξέρει τι θα ακούσω τώρα... απ' τον αντικαταστάτη του...

Κι όμως, το μάθημα αυτό ήταν μία αποκάλυψη για μένα.  Τρελλάθηκα.  Είδαμε μία ταινία τόσο συγκλονιστική... που τρελλάθηκα.

 τρελλάθηκα.  

Το αποτέλεσμά της ήταν να γυρίσω σπίτι, να γεμίσω τα μπλογκ μου με αυτήν την εμπειρία... κι αυτό έμεινε εκεί.  Στην ιστορία... του ίντερνετ...

Σήμερα, που ξαναπήγα πάλι... κι αντ' αυτού, έπεσα στον κ. Σ. σκέφτηκα... τίποτε δεν είναι τυχαίο. και συνέχισα... δεν είμαι καλά, δεν είναι πραγματικότητα αυτό που ζω.  Κι όμως, το ξανάζησα.

το ξανάζησα.

Με μικρές παραλλαγές, απ' το πρώτο μάθημα του, μιας που τα παιδιά, είχαν απορίες διαφορετικές από τότε... ξανάζησα αυτήν την συγκλονιστική εμπειρία.

Αυτήν την φορά, ήμουν έτοιμη.  Τράβηξα την ταινία στο βίντεο του κινητού... και... τρελλάθηκα απ' αυτήν... και πάλι...

τρελλάθηκα... 

Ε, δεν γίνονται αυτά...

και... να που γίνονται!!!!!!!!!!!!!!!!!

Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου... 


Κι εδώ... η σχετική... ανάρτηση... Ακαδημαϊκό έτος... 2014-15
ΠΗΓΗ!! http://foithtriaedw.blogspot.gr/2015/03/t-my-lovely-fashion-k.html

Lamprini Τ.


Υ.Γ. Τού μίλησα στο τέλος του Σ.  Τού εξέφρασα όλον τον ενθουσιασμό μου... Είπε ότι με θυμήθηκε... ότι ήμουνα παρούσα στο μάθημα... τότε...

Για φαντάσου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...