Ο Γιώργος δεν ήθελε να πάει
Το ταξείδι τού φαινόταν μακρινό και το κυριότερο το φοβότανε...η ανάγκη, όμως, τον πίεσε και αναχώρησε για Γερμανία, ένα ωραίο πρωι του 1960. Για πέντε Χρόνια θα πήγαινε εκεί κι έμεινε 30. Εκανε την οικογένειά του, εργάστηκε σκληρά, ώσπου, κάποια στιγμή επέστρεψε, με την απόφαση να .... και στην πατρίδα του, την Ελλάδα, περιουσία
Αγόρασε, λοιπόν, εννέα διαμερίσματα και νόμισε ότι είχε κλείσει ο κύκλος της ζωής του, όμως...
Είχε γεράσει πια κι αντί να απολαύσει τους καρπούς του δέντρου της εργασίας του ο γυιος του, ο αγαπητός τον έκλεισε στο φρενοκομείο.
Ο γυιος του είχε παντρευτεί, έκανε ένα αγόρι και τίμησε τον πατέρα του ονομάζοντας Γιώργο τον δικό του γυιο
Ο γυιος του πήρε και τα εννιά διαμερίσματα του πατέρα του, ως κληρονομιά κι αποφάσισε να πάρει και όλα τα χρήματα που είχε αποταμιεύσει ο πατέρας του με έναν απλό τρόπο
Έβαλε στον λογαριασμό του πατέρα του και τον γυιο του, οπότε ένα ωραίο πρωί του 2000 ο πατέρας του έμεινε με μηδέν λογαριασμό
Ο Γιώργος δεν το πίστεψε ποτέ αυτό που είχε γίνει
Περίμενε πάντα τον γυιο του
Να έρθει στο φρενοκομείο να τον επισκεφθεί ,αλλά η μόνη που τον θυμόταν ήτανε η κόρη του, η Ευγενία
Η Ευγενία, η οποία δεν είχε κληρονομήσει τίποτε, ούτε τα εννέα διαμερίσματα, ούτε το μεγάλο χρηματικό ποσό που είχε στον λογαριασμό του, ο πατέρας της
Η Ευγενία που πήγαινε τα παμπερς στο φρενοκομείο και τίμησε τον πατέρα της όπως είχε καθήκον να κάνει
Η Ευγενία που έβλεπε τον πατέρα της να αναζητά τον γυιο του, αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτε...
Ο Γιώργος σταμάτησε να ελπίζει
Το μόνον κεφάλαιο της ζωής του που έμελλε να γραφτεί ήταν ο θάνατος του
Ο Γιώργος σταμάτησε να ζητά τον γυιο του
Η ελπίδα είχε σβήσει.
Το ταξείδι τού φαινόταν μακρινό και το κυριότερο το φοβότανε...η ανάγκη, όμως, τον πίεσε και αναχώρησε για Γερμανία, ένα ωραίο πρωι του 1960. Για πέντε Χρόνια θα πήγαινε εκεί κι έμεινε 30. Εκανε την οικογένειά του, εργάστηκε σκληρά, ώσπου, κάποια στιγμή επέστρεψε, με την απόφαση να .... και στην πατρίδα του, την Ελλάδα, περιουσία
Αγόρασε, λοιπόν, εννέα διαμερίσματα και νόμισε ότι είχε κλείσει ο κύκλος της ζωής του, όμως...
Είχε γεράσει πια κι αντί να απολαύσει τους καρπούς του δέντρου της εργασίας του ο γυιος του, ο αγαπητός τον έκλεισε στο φρενοκομείο.
Ο γυιος του είχε παντρευτεί, έκανε ένα αγόρι και τίμησε τον πατέρα του ονομάζοντας Γιώργο τον δικό του γυιο
Ο γυιος του πήρε και τα εννιά διαμερίσματα του πατέρα του, ως κληρονομιά κι αποφάσισε να πάρει και όλα τα χρήματα που είχε αποταμιεύσει ο πατέρας του με έναν απλό τρόπο
Έβαλε στον λογαριασμό του πατέρα του και τον γυιο του, οπότε ένα ωραίο πρωί του 2000 ο πατέρας του έμεινε με μηδέν λογαριασμό
Ο Γιώργος δεν το πίστεψε ποτέ αυτό που είχε γίνει
Περίμενε πάντα τον γυιο του
Να έρθει στο φρενοκομείο να τον επισκεφθεί ,αλλά η μόνη που τον θυμόταν ήτανε η κόρη του, η Ευγενία
Η Ευγενία, η οποία δεν είχε κληρονομήσει τίποτε, ούτε τα εννέα διαμερίσματα, ούτε το μεγάλο χρηματικό ποσό που είχε στον λογαριασμό του, ο πατέρας της
Η Ευγενία που πήγαινε τα παμπερς στο φρενοκομείο και τίμησε τον πατέρα της όπως είχε καθήκον να κάνει
Η Ευγενία που έβλεπε τον πατέρα της να αναζητά τον γυιο του, αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτε...
Ο Γιώργος σταμάτησε να ελπίζει
Το μόνον κεφάλαιο της ζωής του που έμελλε να γραφτεί ήταν ο θάνατος του
Ο Γιώργος σταμάτησε να ζητά τον γυιο του
Η ελπίδα είχε σβήσει.
