Πρόσκληση

                       Πρόσκληση Ιντερνετική 

Σάς προσκαλώ ( ιντερνετικά)

Σε κάτι που μού πήρε καιρό 

Δεν τοχω όμως μυστικό 

Αύριο στις 12 νταν! το μεσημέρι 

Στην μοναδική ώρα της Ορκωμοσίας... μου 

(Που θα γίνει κι αυτή ιντερνετικά!)

Μετά τιμής 

Λαμπρινή  Τ. ...

Υ.Γ.  Λεπτομέρειές:  Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών 

Φιλοσοφική Σχολή 

Τμήμα Μουσικών Σπουδών...

χρόνια πολλά!!!

p>  https://www.youtube.com/watch?v=Jgp6h9B0ZY4

Η AEGEAN τιμά τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση

https://www.youtube.com/watch?v=T-jNIerpMrU

Χρόνια πολλά!!!

Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον (Ἀπολυτίκιον Εὐαγγελισμοῦ)

https://www.youtube.com/watch?v=yS_IBUE7NPw

"Η δική σας Ελευθερία είναι και δική μας... "

τάδε έφη Μακρόν... Εμμανουέλ...

ΠΟΙΗΣΗ : https://www.youtube.com/watch?v=CDbufbZZPYw 1821: Πρέσβεις 9 χωρών διαβάζουν ποίηση στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας

https://www.youtube.com/watch?v=motRPMdPC_M

Xρόνια πολλά!!!!!!!!!!!!!

Ζήτω η Ελλάδα!!!!

Ζήτω το Έθνος!!!!!

Ζήτω!!!!

κάποια μέρα θα είμαστε όλοι μαζύ

 

Pachelbel Canon (with Penguins)

κάτι οι πιγκουΐνοι, κάτι η μουσική... όλα με έκαναν κι ονειρεύτηκα πριν... 10;  20 ; χρόνια;... 

Ποιος ξέρει... Τότε... 

(μού φαίνεται ότι έλεγε... someday we will be together... - κάποια μέρα θα είμαστε μαζύ... ίσως από τότε κυνηγούσα το μαζύ... )... 

και νάτο... το βρήκα... λέγεται someday we all will be together κάποια μέρα θα είμαστε όλοι μαζύ.

Someday We Will All Be Together

Το ίδιο είναι... απλώς... είναι ΑΥΤΟ τελικά... 

(Lifecycle of Emperor Penguins in Antartica. Set to an adaptation of Pachelbel's Canon in D major by Claire Hamill. Favorite from the UK TV series "The Art Of Landscape" (1989-1990))

Λέτε να είναι 30 ; τα χρόνια;... Ποιος ξέρει... ;;... 

είπαμε... ΕΓΩ ΚΙ Ο ΚΌΣΜΟΣ ΜΟΥ... 

Lamprini T. 

τον κούκλο τον είχαμε πριν γεννηθώ

 

 

τον κούκλο τον είχαμε πριν γεννηθώ. Μεγάλωσε μαζύ μας.

Τού είχα βάλει σταυρούς με κόκκινο μανόν σε χέρια και πόδια, όπως είχα δει, να γίνεται, σε βαπτίσεις των νεοφώτιστων μωρών.
Στα 12 μου χρόνια, αποφασίσαμε να τον βαπτίσουμε.

Τον βάλαμε σε μία μεγάλη, μπλε λεκάνη με νερό και λάδι, και καλέσαμε όλην την γειτονειά, για το ευχάριστο γεγονός.
Μόνον που εκείνην την μέρα... εγώ βαπτίστηκα... !!.... Λόγω απροσεξίας... έπεσα στην μπλε λεκάνη... και γέμισα λάδια και νερά... Ευτυχώς, η μητέρα δεν με μάλωσε.

Μετά από τόσα χρόνια, ο κούκλος... υπάρχει, ακόμα, στο νέο μας σπίτι. Έχει χάσει τα μαλλιά του, το χρώμα των ματιών του... λίγο κόκκινα σημάδια, απ' το μανόν, έχουν μείνει πάνω του...
Αποφασίσαμε να αγοράσουμε κάποιον καινούργιο...

Δεν θα προλάβει, όμως, ο νέος, να γίνει ΑΝΑΜΝΗΣΗ... για μάς...