59. Καλάβρυτα

Καλάβρυτα
Έλεγα πάντα... Όταν ρωτούσαν πού ν' το χωριό σου:... "Κοντά στα Καλάβρυτα".  Εγώ κι ο κόσμος μου ήμουνα...

Μετά κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται να τα αναφέρω... Ήταν αρκετά διάσημο πια... το χωριό... Και

κεφαλοχώρι... 

Καλάβρυτα

Lamprini T. 

48. Για να πάμε στο άλλο σπίτι έπρεπε να φωνάξουμε να το μαζέψουν

Για να πάμε στο άλλο σπίτι έπρεπε να φωνάξουμε να το μαζέψουν

Άλλες φορές πέφτανε ακρίδες

ακρίδες

Κρατάγαμε ένα ματσούκι (εκείνες... κι ο κόσμος τους... )
Μια φορά χτυπάγαμε τα χόρτα 
Ένα βήμα μπρος κάναμε

Μιλιούνια αυτές...
Μικρά εμείς...

Ώσπου κάποια μέρα δάγκωσε τον Νίκο
Η βενζίνα (ή πετρέλαιο;) έγινε αντίδοτο...
Πάει το σκυλί μετά...
Δεν ξαναδάγκωσε

 κανέναν...

στο χωριό... 

Lamprini T. 

7. αυτά τα ροζ μαγουλάκια... μού λείπουν...

αυτά τα ροζ μαγουλάκια... μού

λείπουν...

ροζ μαγουλάκια...

Η θεια μου, η Θοδώρα είχε πάντα ροζ μάγουλα.  Μού έκαναν εντύπωση από μικρή, αλλά μεγάλη το εξέφρασα, και το συνειδητοποίησα.  Είναι η υγεία που δηλώνουν, ο καθαρός αέρας, η υφή του δέρματος...

Ό,τι κι αν είναι, βλέποντας αυτήν την φώτο, θυμήθηκα.... την θεια μου...

Θεός σ'χωρέσ' την....

Lamprini T.



Υ.Γ. Η φώτο ΔΕΝ είναι δική μου...  Σε αυτό το σημείο δεν μπορώ να πω εύκολα, το εγώ κι ο κόσμος μου... 

55. Το έζησα...

Το έζησα... 

Η γιαγιά ή η θεία να φυσάν την φωτηά... κι εγώ να θαυμάζω το φως της, το χρώμα της... και την δύναμή της... 

Τι αναμνήσεις μπορεί να σου φέρει μία φώτο... 

γιαγιά φυσάει την φωτηά... 

Eίπαμε.... εγώ κι ο κόσμος μου... 

Εδώ, σε αυτό το μπλογκ...

Lamprini T.