28. Ο καινούργιος χρόνος κι εσύ...

Δεν θα είμαστε μαζύ αυτήν την χρόνια...  Πώς αλλάξαν τα πράγματα...!

2015! Καλώς ώρισες! 

Πότε ήτανε, που ήσουνα μικρό, και σε κρατούσα στα χέρια μου... κι έκλαιγες...  Δεν ήξερα ότι θα ερχόταν  η στιγμή, μετά από τόσα χρόνια που είμαστε μαζύ,  να σε αποχαιρετήσω... Είναι σκληρό.

Όταν το έμαθα, ότι έφυγες... έκλαψα. Η πρώτη αντίδραση.

 

Έκλαψα...

Θα μπορούσα να έχω μιαν ελπίδα, για το μέλλον..., αλλά, ο χαρακτήρας σου, δεν μου το επιτρέπει..
 Είναι αποφασιστικός.  Έτσι, δεν θα τα ξαναπούμε... κι όταν ιδωθούμε θα χαιρετιστούμε... σαν δύο ξένοι.  Δυστυχώς... Και δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί... Είπαμε... Εγώ κι ο Κόσμος μου!

 Θα είμαστε σαν ξένοι...

Καληνύχτα καλή μου...  Όνειρα γλυκά...

 Kαληνύχτα... 

 Lamprini Tolmi

Εκείνη η Πρωτοχρονιά!... είναι και πάλι εδώ... ! Καλή χρονιά!!!

Εκείνη η Πρωτοχρονιά!... είναι και πάλι εδώ... ! 
(κλικ στην λέξη εδώ... ή εδώ θα το βρείτε καλύτερα... http://aytikaiokosmostis.blogspot.gr/2014/01/blog-post.html)


Καλή χρονιά!!! (για το 2015 αυτήν την φορά!)... 

 Καλή Χρονιά!!! 

Καλή χρονιά!!! 

Με υγεία, αγάπη και χαρά!!!... Ό,τι καλύτερο για όλους!!!.... 

 Lamprini Tolmi... 

10. Εκείνη η πρωτοχρονιά!

Εκείνη η πρωτοχρονιά! 

Κάποτε ερχότανε και η πρωτοχρονιά, χαιρόμουν που έμπαινε ένας νέος χρόνος στην ζωή μου... είπαμε... εγώ κι ο κόσμος μου!!! 

Ήμουν εκεί και την ζούσα εκείνη την στιγμή!!... Ακόμα την χαίρομαι!

Εκείνη η πρωτοχρονιά! 

Μα, εκείνη την πρωτοχρονιά... όταν ήμουν μικρό κορίτσι, κάτι ξεχωριστό είχε γίνει.  Εγώ κι η ξαδέλφη μου, βγήκαμε έξω από το σπίτι για να την χαρούμε αλλιώτικα!!!

Όταν πρωτοέγινε, ντρεπόμασταν λίγο... Πηγαίναμε δειλά δειλά, και τρέχαμε λίγο, πάνω κάτω στην γειτονιά μου.  Αργότερα... καθώς περνούσαν τα χρόνια,  μην φανταστείτε πολλά χρόνια, τρέχαμε πιο ζωηρά, πιο θαρρετά... Δεν μας ένοιαζε πια, αν θα μας δει κανείς.  Και  κανείς δεν μας έβλεπε, γιατί όλοι ήταν στο όμορφο σπίτι τους. 
Η  γειτονιά μου, ξέρετε,  έχει πολύ όμορφα σπίτια... μονοκατοικίες  με ωραίους  ανθρώπους!!!.... , γι' αυτό είναι και μια γειτονιά με όμορφα σπίτια!!.... 

Το ωραίο, λοιπόν,  ήταν ότι  δεν κοιτούσε κανείς έξω..  Ήμασταν μόνες στον δρόμο, και απολαμβάναμε τον χαλασμό... Γιατί  στην πόλη μου, ακούγονται όχι μόνον οι καμπάνες, που χτυπούν χαρούμενα, αλλά και τα καράβια.   Όλα τα καράβια... αρχίζουν δειλά δειλά να σφυρίζουν και... ωωωω!!! Τι ήχος μετά!!!... Γεμίζει η θάλασσα με τις κόρνες τους και η πόλη μου... Γεμίζει με την χαρά της πρωτοχρονιάς... 

Τρέχαμε, λοιπόν, πιο θαρρετά... και μου φαίνεται.. ψιλοτραγουδούσαμε κάτι... χοροπηδώντας σαν κατσικάκια... στον δρόμο μας... στην οδό .... 

Και πέρασαν κάποια χρόνια,  η ξαδέλφη μου παντρεύτηκε, απόκτησε παιδιά και πήρε τον δρόμο της... 

Εγώ.. όχι... 

Ακόμα ονειρεύομαι αυτή την έξοδό μας ... στην γειτονιά... την πρωτοχρονιά...

Καλή χρονιά!!! 

Ώσπου το τόλμησα... πριν από κάποια χρόνια...

Βγήκα έξω... ναι, πρωτοχρονιά ήτανε...και έτρεξα έξω, μόνη μου... σαν κατσικάκι... και σε κάθε χαρούμενο βήμα, σκεφτόμουν την παιδική μας ηλικία... Όλες τις πρωτοχρονιές που έζησα μαζύ με την ξαδέλφη μου, αλλά και τις πρωτοχρονιές που έχασα από τότε... γιατί ήμουν μόνη και όταν είσαι μόνος  δεν χαίρεσαι, όπως λένε... Η χαρά σου δεν γίνεται διπλή, ούτε η λύπη σου μοιράζεται στα δύο... Κρίμα...

Όμορφα που ήτανε!!!... Περασμένα... αλλά... όμορφα.... 

Σε ευχαριστώ, καλή μου ξαδέλφη για τις πρωτοχρονιές που περάσαμε μαζύ...  και σου εύχομαι... όλες οι πρωτοχρονιές σου... ναναι χαρούμενες!!!.... Μαζύ με αυτούς που αγαπάς και σε αγαπούν!!! Όλες!!

Λαμπρινή

 η ξαδέλφη σου.... 

6/4/2013, τελική επεξεργασία

Καλή χρονιά σε όλους!!! Με αγάπη!!!  

 Lamprini Tolmi...