22. Πήγαμε για τον καφέ...

Πήγαμε για τον καφέ... Ένας γείτονας, μάς άφησε χρόνους... Και τον είδα... Ένας κύριος... Να κοιτάει, επίμονα, προς τον Ναό... Δεν έδωσα σημασία Μετά, τον ξαναείδα... Πόση ώρα νάτανε εκεί!!
Και τότε κατάλαβα... Διαβάζανε την άτυχη κοπέλλα... !
Και κατάλαβα... γιατί δεν άφηνε τα μάτια του από την Εκκλησία, η όποια ήταν ασφυκτικά γεμάτη... 

για το τελευταίο αντίο...

Το αντίο

Lamprini T. 

21. Η μαμά... πάει να ταΐσει τα σκυλιά της γειτονειάς

Η μαμά... πάει να ταΐσει τα σκυλιά της γειτονειάς... Μακαρόνια... Τους τα ζέστανε κι όλας... γιατί... κάνει κρύο!!!

<3 <3 ♡♥♡♥♡♥♥♥

Σκύλος

Lamprini T. 

20. Άλλη μία απώλεια

Άλλη μία απώλεια... είχαμε σήμερα... εδώ... στο φέις... (τότε).  Την ακούμε, λυπούμεθα, στενοχωριόμαστε, αλλά, συμβαίνει.

Και κάπως έτσι, να πω... ότι το φέις... είναι κομμάτι της ζωής μας... της ζωή μου...

Φώτο: Lake Huron, Ontario, Canada

Λίμνη Χιουρόν, ΟΝτάριο, Καναδάς..

Lamprini T. 

19. Σερ Τόμας Μουρ

Με  αυτά που διάβασα... θυμήθηκα την απολογία του Σερ Τόμας Μουρ.  (Πολυαγαπημένος ήρωας βιβλίου και ταυτόχρονα.. ιστορικό πρόσωπο.)

Σερ Τόμας Μουρ

Sir Thomas More

Έλεγε, λοιπόν, ότι ο θάνατος έρχεται για όλους μας.  Κι ότι είναι δίπλα μας από την ημέρα της γεννήσεώς μας.

Επίσης... σκέφτηκα και την κυρία Ε.  Όλοι περίμεναν να "φύγει" νωρίς. (Έχει σοβαρότατα προβλήματα υγείας.)  Αλλά εν τέλει.. οι δικοί μας ήταν αυτοί έχουν "φύγει"... κι η κυρία Ε. ... είναι παρούσα...εδώ!  (Ζωή νάχει η γυναίκα..!)

Πιετά

Οπότε...

 κανείς δεν ξέρει!  Κανείς δεν μπορεί να πει... πότε αυτό το τέλος, θε ναρθεί!

Lamprini T.