Κάτω Κλειτωρία... ο κόσμος μου...

τι είναι το χωριό σου;
Ένα ψηλό βουνό (Χελμός)
Ένα χελιδόνι στα σύρματα...
Χιλιάδες αναμνήσεις που έρχονται και πάλι στο μυαλό σου...
[Μαζέϊκα (Κάτω Κλειτωρία)]

Κάτω Κλετωρία

αγναντεύοντας τον Χελμό... 

Lamprini T. 

52. "Μα τι τραγούδι να σού πω "

"Μα τι τραγούδι να σού πω "
Σκεφτόμουν ότι δεν θα σάς...

ξαναδώ

τραγούδι

Την ώρα την τελευταία όταν έφευγες για πάντα, σού τραγούδησαν, εγώ δεν μπορούσα.  Ήμουν σκεπτική, (εγώ κι ο κόσμος μου... ), συνοφρυωμένη και οι δυο ρυτίδες μου έγιναν πιο έντονες... 

Δεν μπορούσα να πω ούτε μία νότα...

 κύριε... 

Lamprini T. 

51. Είδα το πρόσωπό σου,

Είδα το πρόσωπό σου, δεν θυμάμαι το όνομά σου πια, (εγώ κι ο κόσμος μου... με αυτήν την μνήμη...) γι' αυτό δεν σε κάλεσα με κάποιο όνομα... και προσπάθησα να βγάλω όλες αυτές τις ρυτίδες και τα ψαρά μαλλιά... (αυτά... όχι τόσο... ) για να σε ξαναφέρω στην μνήμη όπως ήσουν.  Ένα καλό παιδί... που τώρα... πια...

μεγάλωσε...

ψαρά μαλλιά... 

Lamprini T. 

43. Στο Μάτι πηγαίναμε μία φορά τον χρόνο εκδρομή. και... Την ηθοποιό την ήξερα πολύ καλά

Στο Μάτι πηγαίναμε μία φορά τον χρόνο εκδρομή. Για μάς δεν είναι κάτι μακρυνό, είναι μία ευχάριστη ανάμνηση και αναμονή ως την επόμενη εκδρομή μας.

Μετά από αυτό που έγινε... να δω πότε θα παύσει η καρδιά να κλαίει... τίποτε δεν θα είναι το 

ίδιο...

Κοίμηση Θεοτόκου

Την ηθοποιό την ήξερα πολύ καλά από το κανάλι της ΕΡΤ... τότε που την βλέπαμε στις παιδικές εκπομπές... Δεν είναι ένα όνομα ή μια φωτογραφία... είναι η ζωή μας... που χάθηκε... 

τόσο άκαρδα... 

παιδικό πρόγραμμα... 

Αυτά... τα προσωπικά από αυτή και τον κόσμο της... λυπάμαι, λυπήθηκα... ... 

Lamprini T. 

29. Ο κυρ Αντώνης...

Ο κυρ Αντώνης... 

 

Να πάει να κοιμηθεί...

 βιάζεται να πάει να... "κοιμηθεί"...
-Πόσο θα ζήσω ακόμα;  96 χρόνων είμαι...   Έχασα και την γυναίκα μου...

....

Πρωινές... συναντήσεις...

2015

Lamprini T.

Πάντα μού κάνουν εντύπωση οι αλήθειες των άλλων... Είπαμε... εγώ κι ο κόσμος μου!!! 

25. Πριν μπω στο κυρίως θέμα μου..

Πριν μπω στο κυρίως θέμα μου... να πω.. : για τα κοιμητήρια. Το δικό μας, στην πόλη μου το μεταφέρανε, (αν μπορεί να μεταφερθεί το παρελθόν σου)...  Αφού όλα μεταφέρθηκαν στο μεγάλο κοιμητήριο του Σχιστού... (Πειραιάς, Δραπετσώνα, Παλαιό Φάληρο, Πέραμα, κλπ). μετά το καταστρέψανε το κοιμητήριό μας... (μόνον ο ναός έμεινε...).

Θλιβερές εικόνες... μην σου τύχει να τις δεις !

Εικόνες... 

Είπαμε εγώ κι ο κόσμος μου, και συνεχίζω... Που λέτε, στην Κω, καλή ώρα, όταν πρωτοπήγα, (πρωτοδιορισμένη)... από τις πρώτες επισκέψεις που έκανα ήταν κει, στο κοιμητήριο της πόλης... Είχα βγάλει και κάποιες φώτο μάλιστα, εκείνην την ημέρα. Δεν είναι πάντα εύκολο να βγάζεις φωτογραφίες.  Το θέμα στο απαγορεύει καμμία φορά... Και...αυτά με τα κοιμητήρια...

Ο Άγιος Εφραίμ τώρα... Είχα την χαρά να πάω στο μοναστήρι του... Την Κυριακή της Πεντηκοστής, και εκεί έβγαλα φώτο. Είπα να κάνω κι ένα βιντεάκι. Μετά είπα να κάνω δώρο αυτές τις φώτο και το βιντεάκι... Κι έγινε το δώρο και το βιντεάκι... και...

Βοήθειά μας... κι ο Θεός να αναπαύσει ΟΛΟΥΣ του κεκοιμημένους... <3

Lamprini T.

23. Ο κυρ- Δημήτρης.

Ποιος έκανε φασαρία τα βράδυα του καλοκαιριού.  Με την μουσική τέρμα και να τραγουδάει κι ο ίδιος κάποιες φορές...

Καλοκαίρι

Ο κυρ- Δημήτρης.  Θα τον θυμάμαι να μας ξυπνάει, και να μας λέει, με αυτόν τον τρόπο: " διασκεδάστε με την παρέα σας, πόσο θα ζήσετε... ;... "

Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου, εγώ, κι η γειτονειά μου...

Lamprini T.

22. Πήγαμε για τον καφέ...

Πήγαμε για τον καφέ... Ένας γείτονας, μάς άφησε χρόνους... Και τον είδα... Ένας κύριος... Να κοιτάει, επίμονα, προς τον Ναό... Δεν έδωσα σημασία Μετά, τον ξαναείδα... Πόση ώρα νάτανε εκεί!!
Και τότε κατάλαβα... Διαβάζανε την άτυχη κοπέλλα... !
Και κατάλαβα... γιατί δεν άφηνε τα μάτια του από την Εκκλησία, η όποια ήταν ασφυκτικά γεμάτη... 

για το τελευταίο αντίο...

Το αντίο

Lamprini T. 

20. Άλλη μία απώλεια

Άλλη μία απώλεια... είχαμε σήμερα... εδώ... στο φέις... (τότε).  Την ακούμε, λυπούμεθα, στενοχωριόμαστε, αλλά, συμβαίνει.

Και κάπως έτσι, να πω... ότι το φέις... είναι κομμάτι της ζωής μας... της ζωή μου...

Φώτο: Lake Huron, Ontario, Canada

Λίμνη Χιουρόν, ΟΝτάριο, Καναδάς..

Lamprini T. 

19. Σερ Τόμας Μουρ

Με  αυτά που διάβασα... θυμήθηκα την απολογία του Σερ Τόμας Μουρ.  (Πολυαγαπημένος ήρωας βιβλίου και ταυτόχρονα.. ιστορικό πρόσωπο.)

Σερ Τόμας Μουρ

Sir Thomas More

Έλεγε, λοιπόν, ότι ο θάνατος έρχεται για όλους μας.  Κι ότι είναι δίπλα μας από την ημέρα της γεννήσεώς μας.

Επίσης... σκέφτηκα και την κυρία Ε.  Όλοι περίμεναν να "φύγει" νωρίς. (Έχει σοβαρότατα προβλήματα υγείας.)  Αλλά εν τέλει.. οι δικοί μας ήταν αυτοί έχουν "φύγει"... κι η κυρία Ε. ... είναι παρούσα...εδώ!  (Ζωή νάχει η γυναίκα..!)

Πιετά

Οπότε...

 κανείς δεν ξέρει!  Κανείς δεν μπορεί να πει... πότε αυτό το τέλος, θε ναρθεί!

Lamprini T.