Στην δουλειά του μπαμπά... θα βραβεύανε τους καλούς μαθητές, στο κλειστό γυμναστήριο. Γεμάτο ήταν με παιδιά και γονείς... κι εγώ ν ' ακούω από σένα τον Ερωτόκριτο...και να ερωτεύομαι αυτό το νέο άκουσμα... Κι ήταν μία αποκάλυψη... για μένα... ξανθομαλλούσα κόρη... που τραγουδούσε με τον κύριο που έπαιζε... λαούτο;... ποιος ξέρει... τότε... τι....
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βραβείο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βραβείο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 7 Ιουνίου 2019
Στην δουλειά του μπαμπά... θα βραβεύανε τους καλούς μαθητές,
Στην δουλειά του μπαμπά... θα βραβεύανε τους καλούς μαθητές, στο κλειστό γυμναστήριο. Γεμάτο ήταν με παιδιά και γονείς... κι εγώ ν ' ακούω από σένα τον Ερωτόκριτο...και να ερωτεύομαι αυτό το νέο άκουσμα... Κι ήταν μία αποκάλυψη... για μένα... ξανθομαλλούσα κόρη... που τραγουδούσε με τον κύριο που έπαιζε... λαούτο;... ποιος ξέρει... τότε... τι....
Τρίτη 12 Μαΐου 2015
35. Ερωτόκριτος... και ... στον κόσμο μου... αφιερωμένο στο νέο φιλικό μπλογκ Queer Shadow, καλώς ώρισες!!
Ψαραντώνης και ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ...
Ο ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ ΕΡΜΗΝΕΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ 77 ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
Και
μου άρεσε. Ήμουνα στο σχολείο, και από την εργασία του πατέρα μου, θα έπαιρνα, ένα βραβείο, για την επιμέλειά μου στα μαθήματα. (Ένα από τα πολλά! Γιατί να το κρύψωμεν, άλλωστε... χαχα... ).
Θα πρέπει να τον άκουσα όλον. Όλο το έργο. Είχαμε πάει στην Αθήνα, σε ένα κλειστό γυμναστήριο, αν θυμάμαι καλά, όπου υπήρχαν πάρα πολλά παιδιά μαζεμένα. Δεν θυμάμαι, αν τον ακούσαμε πριν από την βράβευση ή μετά. Κατά πάσα πιθανότητα, πριν, όπως συμβαίνει συνήθως. Αλλά, τον ακούσαμε.
Κανονικά, θα έλεγε κανείς, ότι, είναι πολύ μονότονη, η μουσική. Κι όμως, μου άρεσε. Και καταλάβαινα και τα λόγια. Ήταν μια κυρία με μακρύ μαλλί, που το ερμήνευε και δίπλα της πρέπει να επαιζε και κάποιος ένα παραδοσιακό όργανο.
Δεν θυμάμαι πολλά, ίσως ήταν δύο οι οργανοπαίκτες.
Αυτό που ξέρω είναι ότι ήταν
συγκλονιστικό.
Και με σημάδεψε.
Η τέχνη μού... μίλησε...
Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου. Και σε αυτό το μπλογκ... τον μαθαίνετε.
Lamprini Tolmi
Απονέμεται στην...
Λαμπρινή Τ.
Κανονικά, θα έλεγε κανείς, ότι, είναι πολύ μονότονη, η μουσική. Κι όμως, μου άρεσε. Και καταλάβαινα και τα λόγια. Ήταν μια κυρία με μακρύ μαλλί, που το ερμήνευε και δίπλα της πρέπει να επαιζε και κάποιος ένα παραδοσιακό όργανο.
...με μακρύ μαλλί....
Νικόλας Στεφανόπουλος (βιολί), Νικόλας Θεολογίτης(λαούτο)
Και με σημάδεψε.
Η τέχνη μού... μίλησε...
Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου. Και σε αυτό το μπλογκ... τον μαθαίνετε.
Lamprini Tolmi
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




