48. Για να πάμε στο άλλο σπίτι έπρεπε να φωνάξουμε να το μαζέψουν

Για να πάμε στο άλλο σπίτι έπρεπε να φωνάξουμε να το μαζέψουν

Άλλες φορές πέφτανε ακρίδες

ακρίδες

Κρατάγαμε ένα ματσούκι (εκείνες... κι ο κόσμος τους... )
Μια φορά χτυπάγαμε τα χόρτα 
Ένα βήμα μπρος κάναμε

Μιλιούνια αυτές...
Μικρά εμείς...

Ώσπου κάποια μέρα δάγκωσε τον Νίκο
Η βενζίνα (ή πετρέλαιο;) έγινε αντίδοτο...
Πάει το σκυλί μετά...
Δεν ξαναδάγκωσε

 κανέναν...

στο χωριό... 

Lamprini T. 

25, H περιπέτεια με τον σκύλο αυτόν έχει αρχίσει εδώ και κάτι χρόνια.

H περιπέτεια με τον σκύλο αυτόν έχει αρχίσει εδώ και κάτι χρόνια.

λευκός κι όμορφος

Κάθεται ήσυχος, στο ψηλό "μπαλκόνι" του, κι όποτε με βλέπει, μού γαυγίζει!!

στο... μπαλκόνι του

 Όταν δεν τον βλέπω, μα τι τον πιάνει, ρίχνει κάτι γαυγίσματα και με τρομάζει!!! Είναι ένα θηρίο

θηρίο

 εν τω μεταξύ... Όταν τον παίρνω είδηση... και τον βλέπω, και με βλέπει ότι τον βλέπω... δεν γαυγίζει... ήσυχος είναι... σαν γατούλα...

σαν γατούλα

Αα... περίπτωση ο σκύλος αυτός!   Και δεν ξέρω και πως τον λένε...  Πάντως... του γελάω όταν τον βλέπω και δεν μού γαυγίζει κι όταν δεν τον βλέπω... και πάλι γελάω, λίγο ξαφνιασμένη και τρομαγμένη...

-Με ξεγέλασες, του λέω, δεν σε πρόλαβα...

κι η ζωή... συνεχίζεται... με τον κόσμο μου...

Εγώ κι ο κόσμος μου... εδώ....

το είπαμε...

Lamprini T.