Αυτή... και ο κόσμος της...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα
φόβος
.
Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα
φόβος
.
Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 30 Αυγούστου 2019
Ήχησε συναγερμός
Ήχησε συναγερμός
Έτοιμος να φύγει
Φιλί αποχαιρετισμού...
Ήμασταν παιδιά...
Ακόμα στην σκλαβιά...
Η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, 20 Ιουλίου 1974
«Στις 20 Ιουλίου 1974..."
τότε... που
εγώ κι ο κόσμος μου
κινδύνεψε...
Πέμπτη 29 Αυγούστου 2019
να χτυπιέμαι με τον κάθε μετασεισμό...
να χτυπιέμαι με τον κάθε μετασεισμό... του σεισμού... κι εκείνη ψύχραιμη...κι ωραία... Μάν α... πες το μυστικό σου!!!!
για σένα...
αλλά είπαμε...
εγώ κι ο κόσμος μου...
(φόβος...)...
Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2018
48. Για να πάμε στο άλλο σπίτι έπρεπε να φωνάξουμε να το μαζέψουν
Για να πάμε στο άλλο σπίτι έπρεπε να φωνάξουμε να το μαζέψουν
Άλλες φορές πέφτανε ακρίδες
ακρίδες
Κρατάγαμε ένα ματσούκι (
εκείνες... κι ο κόσμος τους... )
Μια φορά χτυπάγαμε τα χόρτα
Ένα βήμα μπρος κάναμε
Μιλιούνια αυτές...
Μικρά εμείς...
Ώσπου κάποια μέρα δάγκωσε τον Νίκο
Η βενζίνα (ή πετρέλαιο;) έγινε αντίδοτο...
Πάει το σκυλί μετά...
Δεν ξαναδάγκωσε
κανέναν...
στο χωριό...
Lamprini T.
Παρασκευή 8 Σεπτεμβρίου 2017
21. Βράδυ, και φυσάει πολύ...
Βράδυ, και φυσάει πολύ... Ένα γατί με είδε και με πλησίασε... Ανήσυχο, κοιτούσε εδώ κι εκεί. Τα φύλλα είχαν πέσει, και με τον αέρα το φόβιζαν....
Το καημένο το γατί...
Του κάνω "ΝΙΑΟΥ"... και μού απαντάει απελπισμένο:... "νιάου"...
"Μην φοβάσαι", του λέω, "αέρας είναι... "
Δεν νομίζω να το κατάλαβε...
NIAOY
Είπαμε...
Εγώ κι ο κόσμος μου...
Lamprini T.
Παλαιότερες αναρτήσεις
Αρχική σελίδα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)