Εκείνη η Πρωτοχρονιά!... είναι και πάλι εδώ... ! Καλή χρονιά!!!

Εκείνη η Πρωτοχρονιά!... είναι και πάλι εδώ... ! 
(κλικ στην λέξη εδώ... ή εδώ θα το βρείτε καλύτερα... http://aytikaiokosmostis.blogspot.gr/2014/01/blog-post.html)


Καλή χρονιά!!! (για το 2015 αυτήν την φορά!)... 

 Καλή Χρονιά!!! 

Καλή χρονιά!!! 

Με υγεία, αγάπη και χαρά!!!... Ό,τι καλύτερο για όλους!!!.... 

 Lamprini Tolmi... 

27. Η Ευγενία... και ... στάπα;.... χωρίς το δε...

xμ... μάλιστα.... λοιπόν...

Η Ευγενία  ήταν υπηρέτρια.... τώρα... οικιακή βοηθός.  Μου αρέσει να την ονομάζω έτσι (οικιακή βοηθό), γιατί της προσδίδω κάτι παραπάνω στην εργασία της... κάτι πιο λαμπρό από τον τίτλο της υπηρέτριας.   ....

Tον παλιό εκείνον τον καιρό...

Δώδεκα ετών ήτανε, όταν ήλθε στην Αθήνα.  Το ευχάριστο ήταν, ότι δούλεψε σε καλό σπίτι και την προσέξανε.  Παντρεύτηκε  μικρή, έκανε παιδιά (δύο) και... από εκεί και πέρα δεν δούλεψε ως υπηρέτρια. 

Noικοκυρά...

Όμως, οι καιροί δεν ήταν ευνοϊκοί για τον σύζυγό της και αναγκάστηκε να γίνει οικιακή βοηθός, όπως το λέω εγώ.  Αυτό έγινε, ευτυχώς όταν τα παιδιά της ήταν μεγάλα.  Το μικρότερο ήταν στην Α' Γυμνασίου κι έτσι η μανούλα της... δεν της έλειψε.... 

Τώρα, μετά από τόσα, τόσα χρόνια τα πράγματα έχουν αλλάξει... Υπάρχει η κρίση, η Ευγενία ακόμα εργάζεται, αλλά, όχι όπως παλαιά.... Λιγότερο.  Αλλά, εργάζεται, γιατί έχει όνειρα... ακόμα... Όνειρα για τα παιδιά της....

Όνειρα...

Λαμπρινή, 8/12/2014 2:33  <3


Υ.Γ. = Υστερόγραφο:  Σχόλιο είναι αυτή η ανάρτηση στην φίλη...
Ιστορίες εδώ... αληθινές...  Είπαμε... Αυτή.... και ο κόσμος της... !!!...


 Lamprini Tolmi...

26. Αυτή η μέρα... η περίεργη... αφιερωμένο στο νέο φιλικό μπλογκ, hamomilaki. Καλώς ώρισες!!!

Πόσο δύσκολη μπορεί να είναι μία μέρα
Ξεκίνησε με τις καλλίτερες προϋποθέσεις και...  εξελίχθηκε...

Η σκηνή στην τράπεζα.

 

τράπεζα

 Περίμενα στην ουρά για να πραγματοποιήσω κάτι συναλλαγές και μπήκε μέσα φίλη μου,  η Μαριάνθη.  Αφού χαιρετιστήκαμε και αφού είπαμε τα τυπικά... γυρίζει και μου το λέει, (στην ψύχρα, που λέμε): " Είμαι άρρωστη."  Εγώ τα έχασα, γιατί  δεν το ήξερα.  Το έμαθα εκείνη την στιγμή!  Μόνον που μαζύ με μένα το έμαθαν κι άλλοι... Όλοι εκείνοι που καθόντουσαν στην ουρά.

 

Στην ουρά...

 Ήθελα να της πω: "Θα σε πάρω τηλέφωνο να μου τα πεις...", αλλά δεν το είπα.  Το αποτέλεσμα: μέσα σε λίγα λεπτά μου τα είχε πει όλα: τις δυσκολίες με την εξέλιξη της αρρώστειας, τα πρόβληματα τα οικονομικά που αντιμετώπιζε, αλλά,  και τα οικογενειακά.  "Τι γίνεται", σκέφτηκα "στον κόσμο.  Εσύ κι ό κόσμος σου, κορίτσι μου, ούτε που παίρνεις είδηση τι γίνεται... "

Αφού τελείωσα με την συναλλαγή μου, πήγα να φύγω.  Όμως, δεν το έκανα.  Η Μαριάνθη, με χρειάζεται, σκέφτηκα.  Γύρισα πίσω, κι εκεί στην ουρά της τράπεζας, διαδραματίστηκε μια σκηνή ζωής,  κάτι πολύ όμορφο.

 Aγκαλιά...

Την πλησίασα, την αγκάλιασα, της ευχήθηκα καλές γιορτές, καλά Χριστούγεννα κι έφυγα... από κοντά της με μια γλύκα... Την γλυκα της ανθρώπινης επαφής...

Ο Θεός να την φυλάει.  Γιατί έχει και οικογένεια.  Ο Θεός να τους φυλάει τους ανθρώπους που έρχονται τόσο κοντά στον θάνατο... Δυστυχώς... τόσο κοντά... ,,,


 Lamprini Tolmi... 

25. Αυτή ... η φίλη μου....

"Έχω μια φίλη, που λέτε, παιδιά..",  έλεγε το τραγούδι, και γελούσα...
"που όλο κατσούφιαζε κάθε φορά..",  ξανάλεγε..και δεν το πίστευα...

Υπάρχουν τέτοιες φίλες;... Μπορεί.


Εγώ θα σας μιλήσω για την δική μου φίλη.  Έχω, λοιπόν, μια ευαίσθητη φίλη.
Όταν βλέπει ένα τριαντάφυλλο, μπορεί να δακρύσει, γιατί θα της θυμίσει τον πόνο των αγκαθιών του...

 Τριαντάφυλλο... με αγκάθια...

Όταν βλέπει ένα σπίτι φτωχικό, μπορεί να κλάψει, γιατί θα θυμηθεί το δικό της σπίτι.  Το πατρικό της, τότε που  ήτανε παιδί, και πέρασε, εκεί, χρόνια φτωχικά, μα ευτυχισμένα...

Σπίτι φτωχικό

 Βαλτέτσι...

Όταν θα της απευθύνεις τον λόγο, θα σκύψει το κεφάλι και ντροπαλά θα σου απαντήσει, λες κι είναι ένα κοριτσάκι έξι χρονών, που ντρέπεται σαν σου μιλάει.

 Koριτσάκι ντροπαλό...

 Όταν θα σου γελάσει, νομίζεις ότι άνοιξε ο ουρανός, και βρέχει χαρά κι ευτυχία.  Γιατί έχει ένα χαμόγελο που δεν έχω ξαναδεί πουθενά αλλού.  Κι όταν στο χαρίζει, σου κάνει το καλύτερο δώρο στην γη...

 Xαμόγελο χαράς! 

Όταν σου μιλάει, νομίζεις οτι μιλάει ένας σπουδαγμένος άνθρωπος.  Με τέτοια σοφία, απευθυνεται σε σένα, που εκπλήσσεσαι, κι αυτό συμβαίνει γιατί έχει σπουδάσει την ζωή.  Κι η ζωή είναι το καλύτερο σχολείο!!...

Όταν μιλάει... 

Τέλος, όταν σε κοιτάει, νομίζεις ότι διαβάζει την ψυχή σου και σε καταλαβαίνει απόλυτα...  και αυτό την κάνει τόσο ξεχωριστή.
Κι αυτό, κι όλα τα άλλα που ανέφερα, παραπάνω.  

Αυτή η φίλη, λοιπόν, σήμερα γιορτάζει.  Θέλω να της ευχηθώ τα Χρόνια πολλά με αυτόν τον τρόπο...

 

Χρόνια πολλά!!!

 Τον τόσο προσωπικό.  Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου.  Και σε αυτό το ιστολόγιο μπορώ να φέρω τον κόσμο μου, και να τον δείτε...  ... ...

Θέλω να της δείξω, έτσι, την φιλία μου... και να της πω... πόσο την αγαπώ...

 

Σε αγαπώ, φίλη μου!!... 

Και να προσθέσω, όπως της είπα τελευταίως... "στο τέλος..., φίλη μου...,  η αγάπη μένει..."...
Αυτά... 

 Η αγάπη... 

 

... πάντα κερδιζει...

Με αγάπη στην φίλη μου...

 Lamprini Tolmi...