19. Σερ Τόμας Μουρ

Με  αυτά που διάβασα... θυμήθηκα την απολογία του Σερ Τόμας Μουρ.  (Πολυαγαπημένος ήρωας βιβλίου και ταυτόχρονα.. ιστορικό πρόσωπο.)

Σερ Τόμας Μουρ

Sir Thomas More

Έλεγε, λοιπόν, ότι ο θάνατος έρχεται για όλους μας.  Κι ότι είναι δίπλα μας από την ημέρα της γεννήσεώς μας.

Επίσης... σκέφτηκα και την κυρία Ε.  Όλοι περίμεναν να "φύγει" νωρίς. (Έχει σοβαρότατα προβλήματα υγείας.)  Αλλά εν τέλει.. οι δικοί μας ήταν αυτοί έχουν "φύγει"... κι η κυρία Ε. ... είναι παρούσα...εδώ!  (Ζωή νάχει η γυναίκα..!)

Πιετά

Οπότε...

 κανείς δεν ξέρει!  Κανείς δεν μπορεί να πει... πότε αυτό το τέλος, θε ναρθεί!

Lamprini T.

18. H θεία Κα

H θεία (που δεν ήταν θεία μας), η Κα (Καλλιόπη, μία γειτόνισσα)  που της δίναμε (τα παιδιά της γειτονειάς ) 10 δραχμές ( το παληό Ελληνικό νόμισμα - το γράφω για τους Έλληνες του μέλλοντος-) για να μας μάθει...

Αγγλικά!

How do you do? = Tι κάνετε;

Μάθε πως: 

Να κάνεις κέφι χωρίς αλκοόλ

να μιλάς χωρίς κινητό

να χαμογελάς χωρίς σέλφη

να αγαπάς χωρίς κανόνες... (συνθήκες)... 

Το λοβ... να αγαπάς... Εγώ κι ο κόσμος μου... εδώ! 

Lampirini T.

17. Γιορτάζει ο Άγιος Σπυρίδων σήμερα

Γιορτάζει ο Άγιος Σπυρίδων σήμερα.... Χαρά μεγάλη!!! Χαρά σ' την Κέρκυρα!!!

Άγιος Σπυρίδων!!! 

Ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνος στην Κέρκυρα!! 

Προσκυνάς τα πόδια του Αγίου...

και προσκυνάς...και προσκυνάς... και δεν έχει τζάμι... και το καταλαβαίνεις τελευταία στιγμή.

κι λες... κρίμα... παρ' ολίγον να τον ακουμπήσω τον Άγιό μας!!!!!!!!!!!!!!!  Nα το ήξερα... θα το έκανα... !!! Είπαμε... 

εγώ κι ο κόσμος μου!!! 

Lamprini T. 

Βοήθειά μας... 

Κέρκυρα κι Άγιος Σπυρίδων... 

Χρόνια πολλά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!!! 

15. Τα κάλαντα

Τα κάλαντα δεν τα χάρηκα, όσο έπρεπε.  Ήθελα να τα λέω για πολλά έτη, αλλά, δυστυχώς, τα είπα ως το Γυμνάσιο.

Τα κάλαντα! 

Πρώτον, δεν είχα παρέα, ήμουν μόνη μου, και δεν είχα το θάρρος να τα λέω σε τόσο μεγάλη ηλικία.  (Έτσι νόμιζα, όταν ήμουν στο Γυμνάσιο)...
Δεύτερον, ήμουν ντροπαλη.  Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου! 
Τρίτον, δεν ήταν κι άσχημα, τελικά, τόσα χρόνια που τα έλεγα.

Θυμάμαι, τις γυναίκες να κάνουν δουλειές τελευταία ώρα, θυμάμαι όταν μού κλείνανε την πόρτα με ένα "Μας τάπαν κι άλλοι!!!"

-Αυτά που λες είναι σαν τα κάλαντα! 

-Δηλαδή;

-Μας τάπαν κι άλλοι...! 

Θυμάμαι, όταν ντρεπόμουν να πάω σε ένα μαγαζί να τα πω, κι ο ιδιοκτήτης με προέτρεψε να πάω να τα πω.  Ήμουν τότε αρκετά μεγάλη...

Τι αναμνήσεις.  Τώρα τα παιδιά δεν τις έχουν.

Πρώτον, δεν ξέρουν τα κάλαντα.
Δεύτερον, δεν πάνε να τα πούνε.
Τρίτον, φοβούνται.  Φοβούνται να πάνε να τα πούνε...

Τα κάλαντα, άλλων εποχών! 

Άλλαξαν οι εποχές.

Lamprini T.

Υ.Γ. Καλά Χριστούγεννα!! Με υγεία!!! Με πολλά κάλαντα!!

Να τα πούμε;...