57. Πλησιάζει, η ώρα του χαλβά...

Πλησιάζει, η ώρα του χαλβά... Εκείνες τις μέρες... βλέπαμε ουρές, έξω απ' το κατάστημα... για τον χαλβά στην Δραπετσώνα...

Αυτά είναι!!!

χαλβάς Κοσμίδη - Γαβρίλη

Εγώ το έβλεπα με απορία, χαράς στα κουράγια τους... Να περιμένουν στην ουρά... Είπαμε, εγώ κι ο κόσμος μου... 

Καλή Σαρακοστή... 

Lamprini T. 

56. Η μαθηματικός... μας... Αφιερωμένο στην νέα φίλη, την καλή μου Αστοριανή... Καλώς την

Η μαθηματικός... μας ερχόταν στο σχολείο με την βέσπα της...

τότε....

βέσπα

Ήταν τόσο παράξενο για εκείνην την εποχή!  Την θαύμαζα.  Επίσης, όταν την είδα να φοράει παντελόνι, μού έκανε εντύπωση... Δεν φορούσανε τότε (φαίνεται ) παντελόνια οι κυρίες ... μας... 

Tης μίλησα μετά από χρόνια.  Καταχάρηκα... Σαν να μην είχε αλλάξει τίποτε.  Ναι, εγώ κι ο κόσμος μου... τότε... 

Lamprini T.

55. Το έζησα...

Το έζησα... 

Η γιαγιά ή η θεία να φυσάν την φωτηά... κι εγώ να θαυμάζω το φως της, το χρώμα της... και την δύναμή της... 

Τι αναμνήσεις μπορεί να σου φέρει μία φώτο... 

γιαγιά φυσάει την φωτηά... 

Eίπαμε.... εγώ κι ο κόσμος μου... 

Εδώ, σε αυτό το μπλογκ...

Lamprini T.

54. Τα σμάιλις.. στο φέις

Τον τελευταίο καιρό, έχουν βγει τα σμάϊλις, κι όλα τα παράγωγά τους στο φέις.  Δεν κοτάς να γράψεις κάτι.  Σού απαντάει ο άλλος με ένα  ♡...

ΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ!!!   Είναι σαν να σου άπαντα ο Ινδιάνος..."ουγκ"...
Ή... σαν να μιλάς στον....

 τοίχο...

smiles, σμάϊλις

Πολλά είπα.... ουγκ :-)= χαμόγελο

Ουγκ! Ποιος είσαι;                       Ουγκ! Είμαι ο αδελφός σου!        

                                                                                                          Ουγκ! Α, γι' αυτό είσαι έτσι!!! 

Είπαμε... εγώ κι ο κόσμος μου... 

Lamprini T. 

Υ.Γ. Κατανοώ την έλλειψη του χρόνου, από τους φεις φίλους... :)